{"id":3805,"date":"2020-03-07T08:52:23","date_gmt":"2020-03-07T07:52:23","guid":{"rendered":"http:\/\/parafia-przyszowice.pl\/w\/?p=3805"},"modified":"2020-03-07T08:52:24","modified_gmt":"2020-03-07T07:52:24","slug":"nawrocenie-i-pojednanie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/parafia-przyszowice.pl\/w\/wielki-post\/nawrocenie-i-pojednanie\/","title":{"rendered":"Nawr\u00f3cenie i pojednanie"},"content":{"rendered":"\n

Okres\nWielkiego Postu sk\u0142ania nas do g\u0142\u0119bszej refleksji nad tajemnicami naszego\nzbawienia: m\u0119ki, \u015bmierci i zmartwychwstania Chrystusa, kt\u00f3re przynios\u0142y\ncz\u0142owiekowi wyzwolenie z grzechu i z jego konsekwencji: izolacji, samotno\u015bci\nwewn\u0119trznego i zewn\u0119trznego rozbicia oraz smutku. Ca\u0142y kontekst Wielkiego Postu\nka\u017ce nam jednak zatrzyma\u0107 si\u0119 szczeg\u00f3lnie na indywidualnym zaanga\u017cowaniu si\u0119\ncz\u0142owieka w to dzie\u0142o wyzwalania z grzechu, by sta\u0142o si\u0119 ono jego wewn\u0119trzn\u0105\nrzeczywisto\u015bci\u0105, realizuj\u0105c si\u0119 na nim samym, zgodnie z tym, co zauwa\u017cy\u0142 \u015bw.\nAugustyn, \u017ce B\u00f3g chce naszego zbawienia, ale nie bez naszego udzia\u0142u.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

W\ntym ostatnim przypadku chodzi o nawr\u00f3cenie i pojednanie cz\u0142owieka z Bogiem i\ninnymi. Z regu\u0142y nawr\u00f3cenie to, prowadz\u0105ce do pojednania, okre\u015bla si\u0119 greckim\npoj\u0119ciem metanoia<\/em>, kt\u00f3re oznacza wewn\u0119trzn\u0105 przemian\u0119 serca pod wp\u0142ywem\nS\u0142owa Bo\u017cego i w perspektywie Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego; w konsekwencji prowadzi ono do\nca\u0142kowitej przemiany \u017cycia, kt\u00f3re staje si\u0119 procesem nawr\u00f3cenia ku lepszemu.\nCa\u0142e to zagadnienie, z teologicznego punktu widzenia, wyja\u015bni\u0142 w swoim czasie\npapie\u017c Jan Pawe\u0142 II, w swojej adhoratcji apostolskiej: Reconciliatio et\npenitentia<\/em> (RP)(Pojednanie i pokuta<\/em>), z dnia 2 grudnia 1984\nr., kt\u00f3r\u0105 obieramy tu sobie jako swoisty drogowskaz do naszych rozwa\u017ca\u0144.<\/p>\n\n\n\n

Przypowie\u015b\u0107 o\npojednaniu<\/strong><\/p>\n\n\n\n

W \u0141ukaszowej przypowie\u015bci o synu marnotrawnym, papie\u017c pokazuje dwie postawy\nludzi wzgl\u0119dem wezwania do Bo\u017cego pojednania: <\/p>\n\n\n\n

-postawa\nm\u0142odszego syna, zwanego marnotrawnym, kt\u00f3ry jest ow\u0142adni\u0119ty pokus\u0105 odej\u015bcia od\nOjca, by \u017cy\u0107 niezale\u017cnie; ulega pokusie; jednak jest zawiedziony pustk\u0105 \u015bwiata,\nkt\u00f3ry zafascynowa\u0142 go jak mira\u017c; samotny, znies\u0142awiony, wykorzystany, gdy\npr\u00f3buje zbudowa\u0107 \u015bwiat tylko dla siebie; w g\u0142\u0119bi swej n\u0119dzy jest udr\u0119czony\npragnieniem powrotu do jedno\u015bci z ojcem; jak ojciec z przypowie\u015bci, B\u00f3g\nwypatruje powrotu syna, gdy powr\u00f3ci przygarnia go do serca i zastawia st\u00f3\u0142 dla\nuczczenia ponownego spotkania, w kt\u00f3rym Ojciec i bracia \u015bwi\u0119tuj\u0105 pojednanie;<\/p>\n\n\n\n

-postawa\ndrugiego syna, starszego, kt\u00f3ry pozosta\u0142 w domu przy ojcu; ten odmawia udzia\u0142u\nw uczcie; wyrzuca m\u0142odszemu jego ucieczk\u0119, za\u015b ojcu \u2014 przyj\u0119cie zgotowane\nmarnotrawnemu synowi, podczas gdy jemu, uleg\u0142emu i pracowitemu, wiernemu wobec\nojca i domu, nigdy nie pozwolono -jak m\u00f3wi- zabawi\u0107 si\u0119 z przyjaci\u00f3\u0142mi; oznacza\nto, \u017ce nie pojmuje on dobroci ojca; a dop\u00f3ki ten brat, zbyt pewny siebie i\nswych zas\u0142ug, zazdrosny i pogardliwy, pe\u0142en goryczy i gniewu, nie nawraca si\u0119 i\nnie jedna z ojcem i bratem, uczta nie jest jeszcze w pe\u0142ni \u015bwi\u0119towaniem\nspotkania i odnalezienia (RP 5).<\/p>\n\n\n\n

Potrzeba\npojednania<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Jan Pawe\u0142 II zauwa\u017ca, \u017ce ka\u017cdy z nas mo\u017ce reprezentowa\u0107 na sobie postawy\nobydwu braci: z jednej strony oddalamy si\u0119 od Boga szukaj\u0105c w\u0142asnej niezale\u017cnej\ndrogi \u017cycia, by wreszcie po odkryciu swej n\u0119dzy powr\u00f3ci\u0107 do Niego i prosi\u0107 o wybaczenie;\nz drugiej strony, egoizm starszego brata, czyni nas zazdrosnymi, lud\u017ami o\nzatwardzia\u0142ym sercu, za\u015blepionymi i zamkni\u0119tymi na innych oraz na Boga.\n\u0141agodno\u015b\u0107 i mi\u0142osierdzie Boga dra\u017cni nas i gniewa; szcz\u0119\u015bcie odnalezionego\nbrata ma dla nas posmak goryczy. Tak\u017ce pod tym wzgl\u0119dem musimy si\u0119 przemieni\u0107,\naby dosz\u0142o do pojednania.<\/p>\n\n\n\n

Przypowie\u015b\u0107 o synu marnotrawnym jest przede wszystkim niewypowiedzian\u0105\nhistori\u0105 wielkiej mi\u0142o\u015bci Ojca \u2014 Boga, kt\u00f3ry ofiaruje wracaj\u0105cemu do\u0144 synowi\ndar pe\u0142nego pojednania. Ukazuj\u0105c w osobie starszego brata egoizm, kt\u00f3ry dzieli\nmi\u0119dzy sob\u0105 braci, staje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c histori\u0105 rodziny ludzkiej: ukazuje nasze\npo\u0142o\u017cenie i wytycza drog\u0119, kt\u00f3r\u0105 trzeba przeby\u0107. Przypomina o konieczno\u015bci\ng\u0142\u0119bokiej przemiany serc przez odkrycie na nowo mi\u0142osiernego Ojca i przez\nzwyci\u0119stwo nad niezrozumieniem i wrogo\u015bci\u0105 mi\u0119dzy bra\u0107mi (RP 6). Tak poj\u0119te\npojednanie jest mo\u017cliwe w Chrystusie.<\/p>\n\n\n\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142\nChrystusowy \u2014 sakramentem pojednania<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Inicjatywa pojednania dope\u0142nia si\u0119 w tajemnicy Chrystusa Odkupiciela, sprawcy\npojednania, kt\u00f3ry wyzwala cz\u0142owieka z grzechu w ka\u017cdej postaci, poniewa\u017c w\n\u201eChrystusie B\u00f3g pojedna\u0142 \u015bwiat ze sob\u0105\u201d. W Jego misterium krzy\u017ca, Chrystus\npojmuje i prze\u017cywa a\u017c do dna dramat oddalenia cz\u0142owieka od Boga, wo\u0142aj\u0105c\ns\u0142owami psalmisty: \u201eBo\u017ce m\u00f3j Bo\u017ce, czemu\u015b mnie opu\u015bci\u0142?\u201d, i w tym czasie\ndokonuje naszego pojednania (RP 7). To pojednanie z woli Chrystusa dokonuje si\u0119\nw Ko\u015bciele, kt\u00f3ry sk\u0142adaj\u0105c si\u0119 z ludzi r\u00f3wnie\u017c potrzebuje ci\u0105g\u0142ego nawracania\nsi\u0119, by by\u0107 pojednanym. St\u0105d mimo podzia\u0142u, kt\u00f3ry daje si\u0119 zauwa\u017cy\u0107, kontynuuje\non dzie\u0142o pojednania, poprzez \u015bwiadectwo \u015bwiadczenia o Prawdzie, g\u0142oszenia\nEwangelii Chrystusowej, szafowanie sakrament\u00f3w, szczeg\u00f3lnie sakramentu pokuty i\npojednania, oraz prowadzenie dialogu w kierunku jednoczenia ludzko\u015bci. W ten\nspos\u00f3b papie\u017c m\u00f3wi, \u017ce sam Ko\u015bci\u00f3\u0142 staje si\u0119 \u201ewielkim sakramentem pojednania\u201d\n(RP 8-12).<\/p>\n\n\n\n

Grzech u\npod\u0142o\u017ca dramatu podzia\u0142u ludzko\u015bci<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dramat podzia\u0142u ludzko\u015bci polega na pr\u00f3bie budowania przez cz\u0142owieka \u015bwiata\nbez Boga, czego symbolem jest opowie\u015b\u0107 o wie\u017cy Babel. Ludzie postanowili, \u017ce\nzbuduj\u0105 miasto, zjednocz\u0105 si\u0119 w spo\u0142ecze\u0144stwo i stan\u0105 si\u0119 silni i mo\u017cni bez\nBoga, je\u015bli nie wprost wbrew Bogu. W tym znaczeniu, opowie\u015b\u0107 o pierwszym\ngrzechu w Raju i opowie\u015b\u0107 o wie\u017cy Babel spotykaj\u0105 si\u0119 w jednym punkcie: w obu\nprzypadkach stajemy w obliczu wy\u0142\u0105czenia Boga poprzez otwarte sprzeciwianie si\u0119\nJego przykazaniu, rywalizacj\u0119 z Nim, z\u0142udne d\u0105\u017cenie do bycia jak On. W tym\ndrugim przypadku chodzi raczej o zapomnienie i oboj\u0119tno\u015b\u0107 wobec Boga, jak gdyby\nw planie dzia\u0142ania i organizowania si\u0119 ludzi B\u00f3g mia\u0142 nie zas\u0142ugiwa\u0107 na uwag\u0119.\nW obu przypadkach jest gwa\u0142towne zerwanie stosunku z Bogiem, niepos\u0142usze\u0144stwo\nwobec Boga, wobec Jego prawa, normy moralnej, kt\u00f3r\u0105 da\u0142 cz\u0142owiekowi, wpisuj\u0105c\nj\u0105 w ludzkie serce (RP 14). To jest to, co nazywa si\u0119 grzechem. <\/p>\n\n\n\n

Kamuflarze\ngrzechu<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Promieniowanie grzechu na stosunki spo\u0142eczne oraz pr\u00f3by kamuflowania go\nka\u017c\u0105 om\u00f3wi\u0107 papie\u017cowi problem:<\/p>\n\n\n\n

-tzw. grzechu\nspo\u0142ecznego lub strukturalnego, za kt\u00f3ry jest odpowiedzialny ka\u017cdy z nas\ntworz\u0105cy spo\u0142eczno\u015b\u0107 ludzk\u0105, a nie struktury czy ustroje spo\u0142eczne,<\/p>\n\n\n\n

-inne\nuwarunkowania grzechu, w tzw. etyce sytuacyjnej (post\u0119powanie usprawiedliwione\nw danej sytuacji) czy opcji fundamentalnej (og\u00f3lny zamiar uczynienia dobrze,\nmimo konkretnych jednostkowych uchybie\u0144), kt\u00f3re mog\u0105 zmniejsza\u0107\nodpowiedzialno\u015b\u0107 indywidualn\u0105 grzechu cz\u0142owieka, jakkolwiek nie zwalniaj\u0105 go od\nniej,<\/p>\n\n\n\n

-potr\u00f3jny\npodzia\u0142 grzech\u00f3w na: \u015bmiertelny, ci\u0119\u017cki i lekki, pr\u00f3buj\u0105cy przeforsowa\u0107 grzechy\nci\u0119\u017ckie jako te nie zrywaj\u0105ce jedno\u015bci z Bogiem, itd. (RP 16-17).<\/p>\n\n\n\n

Ostatecznie tym, co rzeczywi\u015bcie czyni sytuacj\u0119 cz\u0142owieka jeszcze bardziej\ndramatyczn\u0105 jest utrata poczucia grzechu, o kt\u00f3rym ju\u017c papie\u017c Pius XII\npowiedzia\u0142, \u017ce \u201egrzechem tego wieku jest utrata poczucia grzechu\u201d. Powi\u0105zany\njest on z poczuciem Boga, poniewa\u017c wyp\u0142ywa ze \u015bwiadomego stosunku \u0142\u0105cz\u0105cego\ncz\u0142owieka z Bogiem jako jego Stw\u00f3rc\u0105, Panem i Ojcem. Dlatego tak, jak nie mo\u017cna\nca\u0142kowicie wymaza\u0107 poczucia Boga ani zag\u0142uszy\u0107 sumienia, tak te\u017c nigdy nie da\nsi\u0119 zupe\u0142nie wymaza\u0107 poczucia grzechu. Brak wi\u0119c poczucia grzechu wi\u0105\u017ce si\u0119 z\nkryzysem sumienia i poczucia Boga. Przyczynia si\u0119 do tego ca\u0142a kultura\nsekularystyczna, niezale\u017cna od Boga w swych za\u0142o\u017ceniach, jak r\u00f3wnie\u017c zbyt\nradykalne pogl\u0105dy niekt\u00f3rych przedstawicieli Ko\u015bcio\u0142a odno\u015bnie do nauczania\nniekt\u00f3rych problem\u00f3w doktrynalnych i moralnych Ko\u015bcio\u0142a (tematy: piek\u0142a,\ngrzechu, antykoncepcji, aborcji, eutanazji, itd.) (RP 18).<\/p>\n\n\n\n

\u201eMisterium\npietatis\u201d<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ca\u0142emu temu problemowi grzechu, kt\u00f3ry \u015bw. Pawe\u0142 nazywa misterium\niniquitatis<\/em> (tajemnic\u0105 nieprawo\u015bci<\/em>), nale\u017cy przeciwstawi\u0107 to\nwszystko, co czyni Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusowy, zach\u0119caj\u0105c cz\u0142owieka do jego powrotu do\nBoga, czyli to, co zn\u00f3w \u015bw. Pawe\u0142 nazwa\u0142 misterium pietatis<\/em> (tajemnic\u0105\npobo\u017cno\u015bci<\/em>). Poniewa\u017c to nie grzech ma swoje ostatnie s\u0142owo w planie\nzbawczym, ale B\u00f3g w Jezusie Chrystusie. W \u015blad za nauczaniem \u015bw. Paw\u0142a mo\u017cemy\nstwierdzi\u0107, \u017ce ca\u0142y plan zbawienia zwi\u0105zany z Jezusem Chrystusem, czyli\ntajemnica Jezusa Chrystusa jest t\u0105 tajemnic\u0105 pobo\u017cno\u015bci pokonuj\u0105c\u0105 grzech; jest\nona tajemnic\u0105 niesko\u0144czonego Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego wzgl\u0119dem nas zdoln\u0105 si\u0119gn\u0105\u0107 a\u017c\ndo ukrytych korzeni naszej nieprawo\u015bci, aby skierowa\u0107 dusz\u0119 ku nawr\u00f3ceniu, aby\nj\u0105 odkupi\u0107 i sk\u0142oni\u0107 do pojednania (RP 20).<\/p>\n\n\n\n

 A poniewa\u017c chrze\u015bcijanin otrzyma\u0142 w\nsakramentach gwarancj\u0119 i si\u0142y potrzebne do tego, by nie grzeszy\u0107, odpowiada\nBogu t\u0119 sam\u0105 tajemnic\u0105 pobo\u017cno\u015bci, czyli post\u0119powaniem, kt\u00f3re na ojcowsk\u0105\nmi\u0142o\u015b\u0107 odpowiada mi\u0142o\u015bci\u0105 synowsk\u0105. Pobo\u017cno\u015b\u0107 wi\u0119c w tym znaczeniu oznacza po\nprostu moc nawr\u00f3cenia i pojednania, stawiaj\u0105c czo\u0142a nieprawo\u015bci i grzechowi.\nChrze\u015bcijanin bowiem przyjmuje tajemnic\u0119 Chrystusa, rozwa\u017ca j\u0105, czerpie z niej\nduchow\u0105 si\u0142\u0119 potrzebn\u0105 do \u017cycia zgodnego z Ewangeli\u0105 (RP 21). A to ju\u017c pcha go\ndo korzystania z wszystkich \u015brodk\u00f3w zbawczych, by wykorzeni\u0107 grzech ze swej\nduszy i na nowo pojedna\u0107 si\u0119 z Bogiem i lud\u017ami.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Okres Wielkiego Postu sk\u0142ania nas do g\u0142\u0119bszej refleksji nad tajemnicami naszego zbawienia: m\u0119ki, \u015bmierci i zmartwychwstania Chrystusa, kt\u00f3re przynios\u0142y cz\u0142owiekowi wyzwolenie z grzechu i z jego konsekwencji: izolacji, samotno\u015bci wewn\u0119trznego i zewn\u0119trznego rozbicia oraz smutku. Ca\u0142y kontekst Wielkiego Postu ka\u017ce nam jednak zatrzyma\u0107 si\u0119 szczeg\u00f3lnie na indywidualnym zaanga\u017cowaniu si\u0119 cz\u0142owieka w to dzie\u0142o wyzwalania z […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[31],"tags":[],"class_list":["post-3805","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wielki-post"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/parafia-przyszowice.pl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3805","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/parafia-przyszowice.pl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/parafia-przyszowice.pl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafia-przyszowice.pl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafia-przyszowice.pl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3805"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/parafia-przyszowice.pl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3805\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3806,"href":"https:\/\/parafia-przyszowice.pl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3805\/revisions\/3806"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/parafia-przyszowice.pl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3805"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/parafia-przyszowice.pl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3805"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/parafia-przyszowice.pl\/w\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3805"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}